KEP Adresi Nedir? Nasıl Alınır ve Ne Zaman Zorunludur?

Kayıtlı elektronik posta (KEP), gönderinin kim tarafından, kime, ne zaman ve hangi içerikle iletildiğini hukuken ispatlayan bir e-posta sistemidir. Ticari hayatta bu, sadece bir kolaylık değildir: bazı beyanlar KEP’le yapılmadığında hiç yapılmamış sayılabilir. Bu yazı, KEP’in ne olduğunu, nasıl alındığını, hangi işlemlerde zorunlu olduğunu ve sık karıştırıldığı e-tebligat sisteminden farkını güncel Yargıtay kararlarıyla ele alıyor.

Kısa Cevap

KEP, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu tarafından yetkilendirilen hizmet sağlayıcılar üzerinden yürütülen ve gönderinin içeriği ile zamanını delil hâline getiren elektronik posta sistemidir (TTK m. 1525). Tacirler arasında temerrüde düşürme, sözleşmeyi feshetme ve sözleşmeden dönmeye ilişkin ihbar ve ihtarlar; noter, taahhütlü mektup, telgraf veya güvenli elektronik imza kullanılarak KEP ile yapılır (TTK m. 18/3). Bu dört yoldan biri kullanılmamışsa fesih iddiası ispatlanamaz. Buna karşılık fatura tebliği şekle bağlı değildir. KEP, resmî tebligatın yapıldığı UETS sisteminden farklıdır.

KEP Nedir, Nasıl Alınır?

KEP, sıradan e-postadan üç noktada ayrılır: gönderenin ve alıcının kimliği doğrulanır, gönderi zamanı zaman damgasıyla tespit edilir ve içerik değiştirilemez biçimde saklanır. Bu üç özellik birleştiğinde ortaya, mahkemede kullanılabilecek bir delil kaydı çıkar.

Sistemin hukuki dayanağı TTK m. 1525’tir. Anılan maddeye göre kayıtlı elektronik posta sistemine, bu sistemle yapılacak işlemlere, KEP adresine sahip gerçek kişilere, işletmelere ve şirketlere, hizmet sağlayıcıların hak ve yükümlülüklerine ilişkin usul ve esaslar Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu tarafından çıkarılan yönetmelikle düzenlenir.

Adres, BTK tarafından yetkilendirilmiş kayıtlı elektronik posta hizmet sağlayıcılarına (KEPHS) başvurularak alınır. Başvuruda kimlik doğrulaması yapılır: gerçek kişilerde kimlik belgesi, tüzel kişilerde ticaret sicil kaydı ve imza sirküleri ile temsilcinin yetki belgesi aranır. Adres tahsis edildikten sonra, gönderilerin hukuken sonuç doğurması için gönderinin güvenli elektronik imza ile imzalanması gerekir.

En Kritik Ayrım: İhtar Şekle Bağlı, Fatura Değil

Uygulamada en pahalı hata, tacirler arasındaki her yazışmanın aynı hukuki rejime tabi sanılmasıdır. Oysa Türk Ticaret Kanunu iki farklı düzen kurmuştur.

Şekle bağlı olanlar (TTK m. 18/3). Tacirler arasında, diğer tarafı temerrüde düşürmeye, sözleşmeyi feshe ve sözleşmeden dönmeye ilişkin ihbar ve ihtarlar dört yoldan biriyle yapılır: noter aracılığıyla, taahhütlü mektupla, telgrafla veya güvenli elektronik imza kullanılarak KEP sistemi ile. Bu sayım sınırlıdır. Telefonla, WhatsApp mesajıyla veya adi e-postayla yapılan fesih beyanı, muhatap kabul etmediği sürece ispatlanamaz.

Şekle bağlı olmayanlar (TTK m. 21/2 ve m. 1525). Fatura, teyit mektubu, iştirak taahhütnamesi, toplantı çağrıları ve benzeri beyanlar elektronik ortamda düzenlenebilir, yollanabilir ve kabul edilmişse hüküm ifade eder. Faturanın tebliği herhangi bir geçerlilik şekline tabi değildir; adi e-postayla gönderilen faturanın muhatabın hâkimiyet alanına girdiği ispatlanırsa tebliğ gerçekleşmiş sayılır ve sekiz günlük itiraz süresi işlemeye başlar.

Ayrımı bir cümlede toplamak gerekirse: sözleşmeyi bitiren beyan şekle bağlıdır, borcu belgeleyen fatura değildir. Bu nedenle bir ticari ilişkiyi sona erdirecekseniz, o beyan mutlaka dört yoldan biriyle yapılmalıdır. Bu yolların en klasiği olan noterden ihtarname çekme usulü hâlâ en güvenli seçenektir; KEP ise aynı sonucu daha hızlı ve düşük maliyetle sağlar.

KEP ile e-Tebligat (UETS) Karıştırılmamalıdır

İki sistem de elektroniktir, ikisi de hukuken sonuç doğurur; fakat farklı kanunlara dayanır ve farklı işleri görür.

KEP, özel hukuk kişileri arasındaki yazışmalar içindir. Dayanağı TTK m. 1525 ve m. 18/3’tür, işletmecisi BTK tarafından yetkilendirilen özel hizmet sağlayıcılardır. Karşı tarafa gönderilen ihtar, fesih bildirimi, fatura ve benzeri beyanlar burada dolaşır.

UETS (Ulusal Elektronik Tebligat Sistemi), resmî tebligat içindir. Dayanağı 7201 sayılı Tebligat Kanunu m. 7/a’dır ve sistem PTT tarafından kurulur ve işletilir. Mahkemeler, icra müdürlükleri ve idareler tebligatlarını buradan yapar.

Tebligat Kanunu m. 7/a, elektronik tebligatı geniş bir listeye zorunlu kılmıştır: kamu idareleri ve mahallî idareler, kamu iktisadi teşebbüsleri, kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşları, kanunla kurulanlar dahil tüm özel hukuk tüzel kişileri, noterler, baro levhasına yazılı avukatlar, sicile kayıtlı arabulucular ve bilirkişiler. Liste dışında kalan gerçek ve tüzel kişilere talepleri hâlinde elektronik tebligat adresi verilir; adres verildiğinde onlara da tebligatın elektronik yolla yapılması zorunlu hâle gelir.

En çok gözden kaçan kural ise süreye ilişkindir: elektronik yolla tebligat, muhatabın elektronik adresine ulaştığı tarihi izleyen beşinci günün sonunda yapılmış sayılır. Yani tebliğ tarihi, e-postanın düştüğü gün değil, beş gün sonrasıdır. Bu, dava ve itiraz sürelerinin hesabında doğrudan belirleyicidir. Elektronik yolla tebligatın zorunlu bir sebeple yapılamaması hâlinde Kanun’daki diğer usullere dönülür.

Kimler İçin Zorunlu?

İki ayrı zorunluluk katmanı vardır ve bunlar birbirinden bağımsızdır.

Tebligat almak bakımından (7201 s.K. m. 7/a): tüm özel hukuk tüzel kişileri, avukatlar, noterler, arabulucular, bilirkişiler ve maddede sayılan kamu kuruluşları için elektronik tebligat adresi zorunludur. Şirketler bakımından bu, kuruluşla birlikte doğan bir yükümlülüktür.

İhtar göndermek bakımından (TTK m. 18/3): KEP kullanmak zorunlu değildir — noter, taahhütlü mektup ve telgraf seçenekleri de vardır. Ancak elektronik yolu tercih ediyorsanız, tek geçerli elektronik yol KEP’tir ve gönderinin güvenli elektronik imzayla imzalanması gerekir.

Bu ikisinin karıştırılması iki tipik hataya yol açar. Birincisi, UETS adresi olan bir şirketin ihtarını adi e-postayla göndermesi; ikincisi, KEP adresi olan bir şirketin resmî tebligatları takip etmemesi. İlki ispat sorunu doğurur, ikincisi süre kaybettirir.

Uyuşmazlıkta Ne İspatlanır?

KEP’in mahkemedeki değeri, ürettiği delil kaydıdır. Gönderiye ilişkin olarak şu hususlar kayıt altına alınır: gönderenin ve alıcının kimliği, gönderi zamanı, iletinin muhatabın hesabına ulaştığı an ve içeriğin değişmediği.

Bir ticari uyuşmazlıkta ispatlanması gereken üç unsur genellikle şunlardır: beyanın yapıldığı, kime yapıldığı ve ne zaman yapıldığı. KEP kaydı üçünü birden karşılar. Buna karşılık adi e-postada, gönderinin muhatabın hâkimiyet alanına girdiği ayrıca ispatlanmak zorundadır; bu da bilirkişi incelemesi, alan adı kayıtları ve sunucu logları gibi zahmetli bir delil çalışması demektir. Aynı ispat sorunu, imzaya dayalı belgelerde de karşımıza çıkar; senet ve bononun geçerlilik şartları bu bakımdan ayrıca gözden geçirilmelidir.

Alacağın tahsili aşamasına geçildiğinde ise temerrüdün hangi anda doğduğu faiz başlangıcını belirler. Bu nedenle KEP’le gönderilen ihtarın tarihi, sonraki kambiyo takibi veya ilamsız icra sürecinde de dosyanın temel belgelerinden biri olur.

Yargıtay Ne Diyor?

Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, 05.02.2026, E. 2025/3780, K. 2026/784. Taraflar arasında bir yıl süreli, kendiliğinden yenilenen taşıma hizmeti sözleşmesi bulunmaktadır. Davacı taşımacı şirket, davalının sözleşmeyi hiçbir yazılı bildirimde bulunmaksızın, şifahi olarak ve süresinden önce tek taraflı feshettiğini ileri sürerek mahrum kalınan kâr ve masrafların tazminini istemiştir.

İlk derece mahkemesi davayı reddetmiştir. Gerekçe doğrudan TTK m. 18/3’e dayanmaktadır: tacirler arasında sözleşmeyi feshe ilişkin ihbar ve ihtarların noter, taahhütlü mektup, telgraf veya güvenli elektronik imzalı KEP ile yapılması gerekirken, sözleşmenin davalı tarafından feshedildiğine ilişkin herhangi bir bilgi ve belge dosyaya sunulmamıştır. Mahkeme, fesih usulüne uygun biçimde ispatlanamadığı için feshin haklı olup olmadığını dahi incelemeye gerek görmemiştir. Bölge adliye mahkemesi istinafı esastan reddetmiş, Yargıtay 11. Hukuk Dairesi kararı onamıştır. (Karar metni)

Kararın pratik dersi nettir: usulüne uygun yapılmayan fesih, hukuken hiç yapılmamış gibi sonuç doğurur ve esasa girilmeden dava reddedilir.

Yargıtay 6. Hukuk Dairesi, 06.11.2023, E. 2022/4167, K. 2023/3687. Eser sözleşmesinden doğan alacak için başlatılan takibe itirazın iptali davasında, dokuz adet faturanın adi e-postayla gönderildiği ileri sürülmüştür. Bozma kararı üzerine mahkeme, faturaların gönderildiği elektronik posta adresinin davalı şirkete ait olup olmadığını araştırmıştır.

Mahkeme, faturanın tebliğinin herhangi bir geçerlilik şekline tabi olmadığı, gönderilen e-posta iletilerinin davalı şirket tarafından kullanılan hesaba ulaştığı ve böylece faturaların davalının hâkimiyet alanına girdiği sonucuna varmıştır. Bu tespit, web arşiv kayıtlarından e-postaların yönlendirildiği alan adının belirlenmesiyle desteklenmiştir. Ayrıca faturaya kısmi ödeme yapılmış olması da tebliğin delili sayılmıştır. Daire, raporu Yargıtay denetimine elverişli bularak kararı bu yönüyle onamıştır. (Karar metni)

İki karar birlikte okunduğunda tablo tamamlanır: fesih beyanında şekil, fatura tebliğinde ulaşma aranır. KEP, ikisini de tek başına karşılayan yoldur.

Sık Sorulan Sorular

Şirketim için KEP adresi almak zorunlu mu? Tüm özel hukuk tüzel kişileri için elektronik tebligat adresi zorunludur. İhtar göndermek bakımından ise KEP zorunlu değildir; noter, taahhütlü mektup ve telgraf da kullanılabilir.

WhatsApp’tan gönderdiğim fesih bildirimi geçerli mi? Tacirler arasında sözleşmeyi feshe ilişkin bildirimin kanunda sayılan dört yoldan biriyle yapılması gerekir. Aksi hâlde fesih ispatlanamaz.

KEP ile e-tebligat aynı şey mi? Hayır. KEP, TTK’ya dayanır ve özel hizmet sağlayıcılar üzerinden yürür; e-tebligat 7201 sayılı Kanun’a dayanır ve PTT’nin işlettiği UETS üzerinden yapılır.

E-tebligat ne zaman tebliğ edilmiş sayılır? Muhatabın elektronik adresine ulaştığı tarihi izleyen beşinci günün sonunda.

Faturayı e-posta ile gönderebilir miyim? Faturanın tebliği şekle bağlı değildir; ancak muhatabın hâkimiyet alanına girdiğini ispat yükü gönderendedir. KEP bu ispatı kendiliğinden sağlar.

KEP gönderisinde güvenli elektronik imza şart mı? TTK m. 18/3 kapsamındaki ihbar ve ihtarlar için kanun, güvenli elektronik imza kullanılarak KEP ile gönderim aramaktadır.

Sonuç

KEP, ticari yazışmayı belgeye dönüştüren araçtır ve değeri asıl olarak uyuşmazlık çıktığında anlaşılır. Üç noktayı akılda tutmak yeterlidir. Birincisi, tacirler arasında temerrüt, fesih ve dönme beyanları şekle bağlıdır; elektronik yolu seçiyorsanız tek geçerli seçenek güvenli elektronik imzalı KEP’tir. İkincisi, fatura tebliği şekle bağlı değildir; fakat ulaştığını ispat yükü gönderendedir ve bu yük KEP’le kendiliğinden karşılanır. Üçüncüsü, KEP ile UETS ayrı sistemlerdir; şirketiniz için KEP adresi almış olmanız, resmî tebligatları takip etme yükümlülüğünüzü ortadan kaldırmaz ve elektronik tebligatta sürenin beşinci günün sonunda başladığı unutulmamalıdır.

Dayanak Mevzuat ve Kararlar

• 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu m. 18/3 — tacirler arasında ihbar ve ihtarların şekli
• 6102 sayılı Kanun m. 21/2 — faturaya sekiz gün içinde itiraz edilmemesinin sonucu
• 6102 sayılı Kanun m. 1525 — elektronik beyanlar ve kayıtlı elektronik posta sistemi
• 7201 sayılı Tebligat Kanunu m. 7/a — elektronik tebligatın zorunlu olduğu kişiler ve beş günlük kural
• Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, 05.02.2026, E. 2025/3780, K. 2026/784
• Yargıtay 6. Hukuk Dairesi, 06.11.2023, E. 2022/4167, K. 2023/3687

Hukuki Bilgilendirme

Bu yazı genel bilgilendirme amaçlıdır ve hukuki danışmanlık niteliği taşımaz. Her ticari ilişkide sözleşmenin kendi fesih hükümleri ile tarafların tacir sıfatı ayrıca değerlendirilmelidir.

Yayın tarihi: 30.10.2026 · Son güncelleme: 30.10.2026
Hazırlayan: Av. Şerafettin Kaya · Gebze / Kocaeli · 0534 545 23 32 · www.serafettinkaya.av.tr